| Ambulancezorgverleners op bezoek in Seattle |
 Seattle Seattle is een grote stad in Noord West Amerika met ongeveer 650.000 inwoners. Met forensen meegerekend zijn er overdag meer dan 1,3 miljoen mensen binnen de stadsgrenzen. Om deze allemaal te voorzien van de beste medische hulp is er een enorm systeem voor de acute hulpverlening op poten gezet. Om dit systeem te bekijken, en om te kijken of daarin aanknopingspunten zitten om het huidige systeem in de regio Hollands Midden te verbeteren, moedigde onze werkgever ons aan deze studiereis te maken. 911 Het systeem is duidelijk anders dan in Nederland. Wanneer mensen "911" bellen komt de melding standaard binnen bij de politie. Deze fysiek gescheiden meldkamer beoordeeld de melding. Als deze als medisch- of brandweer gerelateerd wordt beoordeeld dan wordt de melder doorverbonden naar een andere meldkamer. In alle andere gevallen is de melding al op de juiste plaats: de meeste meldingen zijn politie gerelateerd. Meldingsafhandeling Wanneer een melding binnenkomt op de meldkamer van de brandweer dan wordt deze melding direct doorverbonden, zonder voorafgaande waarschuwing, naar de centralist die op dat moment het langste "vrij" is. Hij heeft dus direct contact met de hulpvrager via zijn headset. Er wordt meteen een rit in het computersysteem aangemaakt en aan de hand van een aantal standaard vragen wordt beoordeeld of er hulp nodig is en zo ja, welke hulp. Het computersysteem bepaalt aan de hand van een citygis-achtig programma de dichtstbijzijnde vrije eenheden en alarmeert die direct. Dat alarmeren gebeurt door middel van een computerstem die de opgeroepen eenheden, de locatie en het soort incident ‘voorleest’. Door het bevestigen van het alarm weet de centralist dat de eenheid rijdt en kan de opgeroepen bemanning eventueel nog rechtstreeks vragen stellen aan de melder via de centralist. De rest van het verloop van de rit verloopt nagenoeg op dezelfde wijze als in Nederland. Er is binnen 1 minuut een eenheid op weg naar de melder en deze is binnen maximaal 7 minuten ter plaatse. Gemiddeld wordt een aanrijdtijd van 4,5 minuten gehaald. Diversiteit eenheden Er is een grote diversiteit in de keuze van de eenheid die naar de melding wordt gestuurd. De ambulancedienst wordt onder verdeeld in 2 niveau’s: een Advanced Life Support (ALS-wagen) en Basic Life Support (BLS-wagen). De ALS-ambulances zijn onderdeel van de brandweer en de BLS-ambulances zijn in handen van een particuliere onderneming. Al het brandweerpersoneel is tevens opgeleid op het EMT niveau (iets lager niveau dan een ambulance chauffeur in Nederland). De praktijk Bij elke melding wordt de dichtsbijzijnde brandweereenheid (verdeeld over 33 posten in de stad ) gestuurd. Zij komen met een brandweervoertuig ter plaatse en beoordelen de patiënt in bijna alle gevallen als eerste. Als de melding niet tot vervoer leidt wordt door hen direct besloten tot ‘eerste hulp geen vervoer’. Als de patiënt naar het ziekenhuis vervoerd moet worden, maar geen ALS problemen heeft wordt door hen een BLS-unit opgeroepen. In Seattle zijn 24 uur per dag 40 tot 50 BLS-units op de weg. Deze BLS-ambulance brengt de patiënt naar het ziekenhuis. Bij meldingen als pijn op de borst, reanimatie, groot ongeval e.d. wordt bij de melding direct een ALS-unit meegestuurd. Omdat er slechts 7 ALS-ambulances beschikbaar zijn in Seattle-stad (verdeeld over 7 brandweerposten) wordt met het inzetten daarvan behoudend omgegaan. ALS-units worden direct gecancelled door de brandweer indien het ter plaatse toch om een BLS-melding blijkt te gaan. Wanneer een ALS-ambulance eenmaal ter plaatse is en de patiënt blijkt stabiel dan wordt alsnog een BLS-unit opgeroepen om de patiënt naar het ziekenhuis te brengen. De ALS-unit is dan direct weer beschikbaar. Als de patiënt een infuus of medicatie nodig heeft brengt de ALS-unit de patiënt zelf naar een van de 7 ziekenhuizen. Het bekwaamheidsniveau van de hulpverleners op een ALS-ambulance is lager dan in Nederland. Zij doen een vervolgopleiding op EMT-niveau, een studie van 2500 uren, welke in 10 maanden wordt gevolgd. Het brandweerpersoneel werkt 24-uurs diensten, ook op de meldkamer. De posten zijn daar ook helemaal op ingericht met onder andere slaapgelegenheid en ontspanningsruimten.  Tot slot ...hadden we het vreemde gevoel dat handelingen en medicatiegebruik zoals wij in Nederland hanteren naar voorbeeld van Amerikaanse cursussen en/of richtlijnen, in Amerika zelf niet zo strak worden nageleefd. Als voorbeeld: de Amerikaanse Heart Association schrijft als eerste medicatie bij Ventrikel Fibrilleren het middel Amiodarone voor. In Seattle wordt primair Lidocaine gebruikt. (Dit wordt in de richtlijnen wel als alternatief genoemd indien Amiodarone niet voorhanden is.) Wel overweegt men in Seattle een groot (dubbel blind) onderzoek te starten naar het gebruik van Amiodarone. De conclusie is dan ook dat wij het in Nederland nog zo slecht niet doen. De indruk die wij hebben gekregen is dat we in Nederland veel netter en secuurder werken. Daarnaast zijn de paramedics afhankelijker van andere deskundigen en mogen geen enkele medicatie toedienen zonder overleg met een arts uit het ziekenhuis. Het lijkt alsof wij in Nederland allerlei vaardigheden leren 'omdat ze het in Amerika zo doen' maar in Amerika doen ze het 'zo' helemaal niet. Denk daarbij aan het immobiliseren en bijvoorbeeld het gebruik van Amiodarone.
Bij Medtronic hebben we een kijkje in de fabriek gekregen en gezien hoe een monitor of AED wordt geassembleerd en we kregen een presentatie van de nieuwste Lifepack 15. << terug |
